Russische nationaliteit (российское гражданство).

Российское гражданство детям в Нидерландах для чайников.

Сегодня я хочу описать процедуру получения российского гражданство для тех родителей, которые, как и я, откладывали её на месяца, а то и года.

Каждый раз, когда я открывала сайт российского консульства в Гааге, меня охватывала тревога, я не знала, с чего начинать и что делать.

Поэтому я предлагаю подробный список, что делать и в какой последовательности.

Эти шаги предназначены для родителей детей, где один из родителей имеет российское гражданство, а другой родитель – гражданин другой страны!

1) Финансы.
За документы в гементе я заплатила около 23 евро.
Фотографии – 10 евро.
За переводы и апостили – около 160 евро.
В консульстве во время подачи документов я заплатила за различные сборы 150 евро.

Итого примерно: 343 евро. Поскольку запись в консульство осуществляется за 1-2 месяца, то и оплата разбилась на 2 месяца.

2) Заведите папочку, куда будете складывать все документы.

2) Сходите в ближайшую фото-мастерскую в Нидерландах и сделайте ребёнку фотографии на паспорт (pas-fotos). Это был мой первый шаг 🙂

3) Дальше Вам понадобятся следующие документы:
– Справка из Муниципалитета о проживании ребенка в Нидерландах с указанием адреса ( Uittreksel uit de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens)
– Свидетельство о рождении ребёнка, выданное властями Нидерландов с указанием фамилии и имени обоих родителей

Эти документы можно сделать в гементе по месту жительства. Также гемента предоставляют услугу digid – когда заказать эти документы можно онлайн и Вы получите их по почте.

Например, справку о проживании ребёнка в муниципалитете Хелмонда можно заказать тут – https://dloket.helmond.nl/loket/producten-en-diensten/bevolkingsregistratie-brp-afschrift
И называется это – Bevolkingsregistratie (BRP), afschrift

А свидетельство о рождении (Afschrift uit het geboorteregister) в Хелмонде
можно заказать тут – https://dloket.helmond.nl/loket/producten-en-diensten/burgerlijke-stand-afschrift

Чтобы избежать ошибок: после получения необходимо проверить документы. Подпись чиновника, подписавшего документы, должна быть зарегистрирована в суде (rechtbank). Если Вы получаете документы в гементе лично, то необходимо сказать, что данные документы нужны Вам для апостиля, т.е. подпись должна быть зарегистрирована. Если вы получили документы по почте, то нужно позвонить в тот суд, где Вы или переводчик будет ставить апостиль, и спросить, зарегистрирован ли у них такая-то подпись чиновника.

Контакты судов можно найти здесь: https://www.rechtspraak.nl/Uw-Situatie/Onderwerpen/apostille-legalisatie/Paginas/Overzicht-rechtbanken.aspx

4) Теперь Вы можете заполнить заявление на сайте российского консульства на предоставление гражданства.

http://netherlands.mid.ru/priem-v-grazdanstvo-rossijskoj-federacii-v-uprosennom-poradke

5) На сайте консульства запишитесь на подачу заявления на российское гражданство.

http://hague.kdmid.ru/queue/

Вместе с Вами в этот день в консульство должен приехать второй родитель для согласия на гражданство, а ребёнка можно оставить дома.

6) Теперь нужно поставить на сделанные в гементе апостиль + присяжный перевод свидетельства и апостиля на русский язык. Мой совет – отдайте это всё переводчику, он и апостиль сделает и переведёт как надо, не надо самим ездить в суд для апостиля.

В качестве переводчика я рекомендую Марию Варфоломееву. У неё Вы можете узнать и о расценках. Все документы мы пересылали друг другу по почте.

https://russischvertaalbureau.nl/

7) Теперь можно обратиться к списку документов на странице консульства.

Нужно собрать всё в папочку и наделать копии всего.

– Свидетельство о рождении ребёнка, выданное властями Нидерландов с указанием фамилии и имени обоих родителей, с Апостилем + присяжный перевод свидетельства и Апостиля на русский язык (+ ксерокопия);

– Паспорт ребёнка (при его наличии) (+ ксерокопия);

– Справка из Муниципалитета о проживании ребенка в Нидерландах с указанием адреса ( Uittreksel uit de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens) с Апостилем + присяжный перевод справки и Апостиля на русский язык. Справка действительна в течении 3-х месяцев со дня получения;

–  Документ, удостоверяющий личность и гражданство заявителя за рубежом – действительный общегражданский заграничный паспорт (ОЗП) (+ ксерокопия);

– Документы, подтверждающие легальность пребывания родителя за рубежом (+ ксерокопия);
Если заявитель изменял фамилию, имя, отчество, то представляется документ, свидетельствующий о перемене фамилии, имени или отчества (+ ксерокопия);
Документ, удостоверяющий личность и гражданство другого родителя (+ ксерокопия);

– Нотариально заверенное согласие другого родителя, имеющего иное гражданство, на приобретение ребёнком гражданства РФ (заполняется на русском языке). Если документ составлен у голландского нотариуса, заверено штампом “Апостиль” и переведено присяжным переводчиком на русский язык.

–  Согласие можно оформить в консульском отделе Посольства в день подачи документов – заверение подписи иностранного гражданина – 25 €.

Согласие (Dutch)          Согласие (English)

– Свидетельство о браке (данные требуются для заполнения заявления);
– 2 фотографии ребёнка размером 3,5 х 4,5;
– Письменное согласие ребенка в возрасте от 14 до 18 лет. Если согласие оформляется у нотариуса, оно должно быть заверено штампом “Апостиль” и переведено присяжным переводчиком на русский язык. Оформляется аналогично согласию родителя, являющегося иностранным гражданином. Нотариально заверенное согласие ребёнка в возрасте от 14 до 18 лет на приобретение гражданства РФ – 25 €.

8) Ну вот и всё, можно выезжать с папочкой документов и второй половиной в консульство! 🙂

Ньюансы:
1) заявление рассматривается 1-3 недели, во время рассмотрения заявления можно выезжать куда угодно.
2) после вхождения в гражданство нельзя делать российскую визу, выезжать в Россию нужно по российскому загранпаспорту
3) свидетельство с гражданством можно забрать в консульстве в день подачи заявления на российский загранпаспорт

Удачи!

Geplaatst in Anya Blog, Geen categorie, Site nieuws | Getagged , | Reacties uitgeschakeld voor Russische nationaliteit (российское гражданство).

Hoe kinderen meertalig opgroeien (Как дети растут многоязычными)

Zoals ik heb beloofd hier de meest interessante momenten van het boek “Meertalig opgroeien” van Elke Montanari.

(перевод на русский ниже)

De prestige van de taal speelt een belangrijke rol. Als het kind Engels spreekt, dan voelt hij zich gesteund. Andere talen zoals Vietnamees of Oekraïns hebben minder prestige, zijn minder aanwezig in de Nederlandse cultuur. “Veel buitenlandse gezinnen krijgen op school te horen dat ze toch vooral het Nederlands bij voorkeur moeten geven, ook thuis. Omdat het kind anders een achterstand oploopt op school. Maar niemand beseft dat je het kind daarmee enorm te kort zou doen. Hoe kan mijn dochter zich handhaven in het Vietnamese deel van haar familie als ze het Vietnamees zou moeten opgeven? Tweetaligheid wordt vaak als een luxe-hobby gezien in plaats van als een onontkoombaar gegeven. ”

Als een ouder kan je beslissen in welke mate je je kind meertalig wil opvoeden? Is het genoeg om de taal zo ver te leren dat je de buitenlandse familie kunt begrijpen of wil je je kind leren schrijven en lezen in de betreffende taal?

Het belangrijkste wat ik van het hele boek heb geleerd: “Als de ouders toch met een kind een taal spreken, waarin ze niet zeker zichzelf zijn of fouten maken, kan het kind niet een taal goed leren. Dat is een slecht begin, zelfs het slechtste dat er is. Deze kinderen leren in de regel sneller en gemakkelijker Nederlands als ze over de taalkennis van het Turks, Marokkaans, Italiaans enzovoort beschikken die bij hun leeftijd horen en daarop verder kunnen bouwen.” De conclusie is dus dat kinderen weinig kunnen leren van een “krom” pratende ouder.

Een taalaanbod in de moedertaal moet rijk en gevarieerd zijn. Ik lees Lisa bijvoorbeeld Russische kinderboeken voor, we hebben Russische radio voor kinderen bijna altijd aan en ik zing Russische liedjes voor haar. “Kijk maar naar sommige Nederlandse gezinnen waarvan de ouders lager geschoold zijn en die weinig aan taalstimulans doen. Wat voor input krijgen de kinderen van het Nederlands? Weinig gevarieerd, veel lokaal dialect, veel straattaal.”

Over de taalontwikkeling:

De talen door elkaar gebruiken is “een situatie van voorbijgaande aard” voor de kinderen. Dat is een normale fase die elke tweetalige moet doorlopen. De ouders moeten dus consequent hun eigen taal gebruiken en niet plots van taal wisselen.
Kinderen spelen met de taal. “Juist op het moment dat het kind de talen nog leert, moet het de ruimte krijgen te experimenteren. En zoals ook bij het leren lopen, klimmen en fietsen, lukken pogingen niet altijd onmiddellijk: soms stoten de kinderen hun neus. Een kind dat het een paar keer is overkomen dat iemand zijn ‘creative spraakgebruik’ niet snapt, leert daarvan”

Logopedisten hebben in veel logopedie opleidingen niet vaak te maken met meertaligheid. Als ze horen dat het kind meertalig opgevoed is, dan zeggen ze vaak dat de taalontwikkeling wat achter kan lopen, de talen komen later tot ontwikkeling. Maar dat is niet waar! “Net zoals eentalige kinderen hebben de meeste meertalige kinderen geen problemen bij het leren praten”. Spraakontwikkelingsstoornissen hebben niks te maken met meertaligheid en moeten echt behandeld worden.

Natuurlijk het leren moet leuk zijn. “Voor kinderen is het een grote prikkel, een taal te leren, als ze merken, welke deuren ze daarmee kunnen openen. Het is spannend uit te vinden welke nieuwe werelden ze – door de taal – kunnen ontbreken; werelden die in het alledaagse leven met een taal onbekend zijn.”

—————————————————————————-

Как и обещала, хочу поделиться самым интересным из книги “Как дети растут многоязычными” берлинского лингвиста Монтанари в обработке для голландского читателя.

Рассматривается ситуация не-голландскоязычных родителей (родителя), живущих в Голландии. Под многоязычием понимается способность владеть более, чем одним языком (возможно, на разном уровне)).

Престиж иностранного языка играет важную роль. Если ребёнок говорит по-английски, то он чувствует поддержку со стороны общества, но другие языки менее престижны. Зачем Вам нужен этот вьетнамский или украинский? “Многим иностранным семьям советуют говорить с детьми дома на голландском, иначе ребёнок будет отставать в школе. Но никто не осознает, какой вред можно нанести подобным советом. Как моя дочь будет себя ощущать себя во вьетнамской части своей семьи, если мне нужно будет отказаться от вьетнамского? Многоязычие часто рассматривается как хобби люкс-класса, в то время как это неотъемлемая часть жизни”.

Как родитель вы можете выбрать, какой уровень своего родного языка вы хотите дать ребёнку. Достаточно ли ребёнку будет понимать своих родственников или вы хотите его научить читать и писать?

Самое важное, что я прочитала в этой книге – “Если родитель всё-таки решит говорить с ребёнком на языке, в котором он не уверен или делает ошибки, то ребёнок не сможет выучить этот язык хорошо. Это плохой старт, самый худший из возможных. Дети учат голландский проще и быстрее, если они уже владеют турецким (марроканским или итальянским) языком на хорошем уровне, соответствующем их возрасту, тогда они могут развивать речь дальше. Дети мало чему могут научиться от “коряво” говорящего родителя.”

Подача языка должна быть богатой и разнообразной. Что я делаю, например, сейчас – читаю Лизе детские книжки на русском, по понедельникам и вторникам (когда я не работаю) включаю русское радио и пою Лизе детские песенки. Ну и, конечно, говорю на русском. “Посмотрите на некоторые голландские семьи, где родители малообразованны и не занимаются стимулированием развития речи. Чему могут научиться их дети? Однообразной речи, местному диалекту и уличному сленгу.”

О развитии речи.

Смешивание языков на определённом этапе развития – это плодородная почва для развития речи. Это нормальная фаза развития для многоязычных детей. Но родители должны постоянно говорить на одном языке и не прыгать с одного языка на другой.

Дети играют с речью. “Именно на том этапе, когда ребёнок ещё учит язык, должно быть пространство для экспериментов. И также как во время обучения ходьбе, лазанью по деревьям и катанию на велосипеде, это не всегда получается с первого раза: иногда дети разбивают нос. Если же ребёнок несколько раз столкнулся с тем, что его “креативную речь” не понимают, он учится на этом.”

Логопеды часто не изучают во время учёбы многоязычие. Если они слышат, что ребёнок воспитывается в многоязычной семье, то они говорят, что отставание речи – это нормально, речь разовьётся позже. Но это не так! “Также как дети, говорящие на одном языке, многоязычные дети в большинстве своём не испытывают сложностей в развитии речи”. Отклонения в развитии речи не имеют ничего общего с многоязычием и должны подвергаться исследованию и лечению.

Ну и, конечно, освоение речи должно быть занимательным. “Для детей самой большой мотивацией для освоения языка является осознание, сколько дверей для них с помощью этого языка открывается. Это очень круто увидеть сколько миров открываются с помощью иностранного языка; миров, которые в повседневной жизни могут оставаться неизвестными.

Geplaatst in Anya Blog | Getagged , | Reacties uitgeschakeld voor Hoe kinderen meertalig opgroeien (Как дети растут многоязычными)

Mijn verhaal over onze bevalling.

Toen ik zwanger was wilde ik heel graag een zogenaamde “puff-cursus” volgen. Er was geen plek bij traditionele “puff-cursus”, daarom hadden we voor de “hypnobirth” cursus gekozen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen fan van niet traditionele aanpak was en Bart noemde het “vage shit” en om mij te steunen ging hij het toch mee.

Ik was vooral bang voor de pijn. In mijn familie zijn geen mooie verhalen over de geboorte. Natuurlijk gaat dat over Rusland; Waar het kind altijd naar een andere afdeling dan zijn moeder gaat en waar geen man bij de geboorte van zijn kind aanwezig mocht zijn (nu komt er wel een verandering erin). De verhalen die ik gehoord heb, gingen vooral over pijn en eenzaamheid.

Dat wilde ik niet. Ik had een hele leuk zwangerschap, ik deed aan zwangerschapszwemmen, ik werkte tot 36 weken en ik voelde mij prima! Zo wilde ik eindigen in een mooie bevalling, het gelukkigste moment van mijn leven.

Op de “hypnobirth cursus”, gegeven door Karin Kagenaar, kwam ik voor het eerst in mijn leven in aanraking met een andere aanpak van de bevalling. We hebben video’s gezien over de vrouwen die aan het genieten waren van de baring en we hadden veel ontspanningsoefeningen gedaan en informatie over de natuurlijke pijnbestrijding gekregen. Het boek van de auteur van de cursus, Marie Mongan, vond ik ook heel inspirerend.

Daarvoor kreeg ik andere beeld over bevallen. Voor de cursus wilde ik tijdens de bevalling tot 3 cm ontsluiting wachten en om een ruggeprik vragen, maar mijn mening is veranderd in “ik laat de natuur het werk doen en we zien het wel, ik ga gewoon ontspannen en naar mijn lichaam luisteren”. Dankzij de cursus heb ik vertrouwen gekregen dat mijn lichaam voor de baring van de kinderen is gemaakt en dat het een mooie bevalling kan zijn!

En toen kwam de dag, 10 september 2014. Ik werd ’s ochtends wakker om 8 uur van de pijn in mijn buik en licht vochtverlies. In principe moest ik naar het ziekenhuis bellen, maar het water was helder, ik voelde mij prima en ik voelde ook dat alles goed met ons kindje ging. Ik wilde heel graag slapen! De golvingen (zo noemde we de weeën tijdens cursus) kwamen om elke 7-8 minuten en elke 7-8 minuten werd ik wakker en viel daarna weer in slaap. Iets wat ik geen probleem vond, ik luisterde naar mijzelf en ik wilde mijn lichaam geven wat het nodig had, slaap.

Om 12 uur ’s middags werd ik wakker van honger. Het eten vond ik belangrijker dan de golvingen die al om de 4-5 minuten kwamen :). Ik heb uiteindelijk toch gebeld naar het ziekenhuis en uitgelegd dat ik vochtverlies had en weeën. Volgens hun mocht ik naar het ziekenhuis komen voor de controle. Zelf geloofde ik nog niet dat ik aan het bevallen was en serieus overtuigd of ik zelf nog naar het ziekenhuis kon rijden :). Toch bedacht ik mij dat het ziekenhuis 10 minuten rijden is en ik heb de golvingen om 4-5 minuten, dus nee, liever niet. Ik heb Bart gevraagd om naar huis te komen om mij op te halen.

Om 14:00 waren we in het ziekenhuis en de test van het vochtv was positief, ik had gebroken vliezen! Ik was zo blij om dat te horen: “Vandaag gaan we onze dochter ontmoeten!”. Ik was ontzettend positief, rustig en zelfverzekerd. Iets wat een grote verrassing is voor iemand die normaal gesproken niet tegen een bloedafname kan.

Het was heel erg druk in het ziekenhuis, daarom had de verloskundige pas om 17:00 mijn ontsluiting gecheckt. Zelf dacht ik dat het maar 1-2 cm ontsluiting was, omdat het geen echte pijn deed, maar het was al 5 cm! Vanuit de onderzoekskamer mochten we direct naar de verloskamer verhuizen. Wat was ik blij om dat te horen! “Het gaat nu echt gebeuren!!”, dacht ik.

De pijn was veel minder erg dan ik had verwacht, ik vergat de pijn meteen na de golving.

Om 20:00 was het niet leuk meer. Ik kon nog praten en lachen, maar had veel moeite met de pijn weg zuchten. Er was al 8 cm ontsluiting. Op dat moment besloten we voor de pijnbestrijding te gaan. Toch ben ik er heel trots op dat ik zo’n lange weg zonder angst en paniek heb gemaakt. Voor pijnbestrijding hadden we voor Remifentanyl gekozen, een pomp met morfine. Het nam de pijn niet helemaal weg en gelukkig heeft mij Bart heel veel geholpen. Hij ademde mee en hielp mij om te concentreren op ademhaling. De golfademhaling, die we tijdens cursus hebben geleerd, heeft heel veel geholpen om de pijn weg te ademen.

Om 23:20 mocht ik beginnen met persen, ik had al 10 cm ontsluiting. Dit was het moeilijkste moment voor mij. Ik wist niet hoe het moet en de woorden “je moeder kon het en jij dus ook” hebben mij helemaal niet gesteund, want ik ben met een keizersnede geboren. Bovendien kon ik helemaal niet in het traditionele Nederlandse positie persen. Alle energie die ik had moest ik gebruiken om mij benen naar mijzelf te trekken. In het overleg met verloskundige begon ik met het persen op mijn zij. Dat was een verlichting! Ik kon productief persen, de haren van onze dochter waren bijna zichtbaar!

Om 00:32 ging ik op mijn manier op mijn rug liggen. Oftewel, geen benen naar mijzelf trekken dus. Om 00:50 was onze dochter geboren! Het mooiste moment van ons leven en het gelukkigste moment in onze relatie! Lisa is geboren!! Met gewicht van 3630 gr en 10/10/10 volgens de Apgar schaal, beter kan je niet wensen. Onze dochter was (en is ook) zoooo ontzettend mooi!

(Eerste foto met papa)
9R8GnlIYbjU

Tussendoor heb ik wel een bloeding gehad, zelf heb ik hier niks van gemerkt, ik ben ook niet flauw gevallen. Toch flink (1,5 liter) bloed verloren.

Toch ben ik heel blij hoe alles is gegaan. Lisa is nu 7 weken oud en ik herinner mij nu elk moment van de dag van haar geboorte. Zelfs het gevoel van pijn (maar zo’n zinvolle pijn!) herinner ik met tederheid en liefde. Wat een wonder, de geboorte van een kind! Hoe geweldig en prachtig is het vrouwelijk lichaam die dit kan! Dit zal ik zeker aan mijn dochter vertellen als ze mij vraagt hoe haar geboorte is gegaan. Ook zal zal ik mijzelf hier zeker aan herinneren als ik weer zwanger word 🙂

(Lisa is hier 2 dagen oud)
I7PnntWDsUA

Geplaatst in Anya Blog, Site nieuws | 6 Reacties

40 gelukkige weken! (het fotoverhaal)

Het fotoverhaal van onze zwangerschap van week 9 tot 40:

photo 4-750

photo 3

photo 2

IMG_4313-750

week13

14-750

15-750

16-750

17-750

18-750

19-750

20-750

21-750

22-750

23-750

24-750

24-750aa

25-750

26-750

27-750

28-750

29-1-750

29-2-750

30-1-750

30-3-750

31-750

32-750

33-750

20-750

15-750

6-750

16-750

34-750

35-750

36-750

37-750

38-750

39-750

40-750

5 dagen voor de bevalling:
40-2days-750

IMG_5682-750

Geplaatst in Anya Blog, Geen categorie, Site nieuws | Reacties uitgeschakeld voor 40 gelukkige weken! (het fotoverhaal)

Het pesten.

En komt weer een onderwerp over het pesten in het nieuws. Iedereen zegt dat het gestopt moet worden en wat voor gemene kinderen er zijn…

Maar het heeft NIKS met kinderen te maken, maar met volwassenen, ouders, leraren!

Toen ik 9 jaar oud was, was er ook een meisje van 10 die gepest werd door mijn klasgenoten. Ik was er niet echt ermee bezig, maar ik wilde ook niet haar vriendin worden. Ze was mooie, lieve, vriendelijke meid en ze was wat rijker dan de anderen en een onzeker – het was haar derde school na de verhuizing.

De oplossing was simpel. De lerares heeft toen serieus met de klas gepraat zonder dat meisje. Ze heeft gezegd dat ze ons niet herkent, dat ze dacht dat we goede vriendelijke kinderen waren. Aan het eind heeft ze ons een gevoel gegeven dat het cool is om met dat meisje vrienden te worden. Diezelfde dag was alles anders, iedereen wilde met dat meid vrienden worden 🙂

Veel volwassenen kunnen de vraag “Wat ga je doen als je kind op school gepest wordt” niet beantwoorden. Het lijkt ook er meer op dat er geen volwassenen in het onderwijs zitten, maar 10 jarige kinderen die geen idee hebben hoe ze zichzelf of anderen kunnen beschermen.

Het pesten moet gestopt worden. Maar het is verantwoordelijkheid van de volwassenen om het te stopen. De eerste vragen die gesteld moeten worden zijn wat de ouders en het school kunnen doen.

Geplaatst in Anya Blog | Reacties uitgeschakeld voor Het pesten.

Omdat het kan… :)

Ik woon al 4 jaar in Nederland en ik vind het een prachtig land! Als ik in de trein zit, dan geniet ik nog steeds van alle velden met de koeien en het mooie platte landschap. Over het algemeen is Nederland ook een aangenaam land om in te wonen.

Rusland? Dat hou ik ook van! Daarom wil ik een blog beginnen waarin ik, als een “Russische Brabanter”, mijn mening over Nederland kan delen en de waarheid over Rusland vertellen.

Veel mensen denken bijvoorbeeld, dat alle Russen wodka drinken: Nee, hoor :). Dit is hetzelfde door te zeggen dat alle Nederlanders jonge en oude jenever drinken. Wodka staat bijvoorbeeld alleen op tafel als er een bruiloft of koffie tafel is, maar meestal wordt het vervangen door wijn, bier of champagne. Wodka wordt soms gedronken door de oudere mensen (50+), terwijl de jeugd kiest voor de wat lichtere dranken.

En wat willen jullie over Rusland weten? Ik hoor het graag.

Geplaatst in Anya Blog | Reacties uitgeschakeld voor Omdat het kan… :)

Wijzigingen per 1 oktober 2012

Per 1 oktober 2012 zijn er enkele heftige wijzigingen geweest als het gaat om inburgeren. De grootste wijziging is dat er tegenwoordig eerst getrouwd moet zijn (dat kan in Nederland, maar ook in het buitenland) voordat de MVV-procedure gestart mag worden. Er is hierop een uitzondering mogelijk indien er geen huwelijk mogelijk is.

Verder zijn ook de bedragen aanzienlijk veranderd:

Inburger Examen: €350,00 (per examen)
MVV Aanvraag: €1250,00
VVR aanvraag: €300,00

Bovenop deze kosten komen uiteraard nog de kosten voor het vertalen/legaliseren van de documenten, reiskosten en verdere kosten.

Geplaatst in Inburgering, Site nieuws | Reacties uitgeschakeld voor Wijzigingen per 1 oktober 2012

Nieuwe website

Omdat de oude website nogal onbereikbaar bleek te zijn en onze verhalen toch veel worden gelezen, heb ik een nieuwe website opgezet. Ook hoop ik dat mensen hier hun succesverhaal willen delen zodat we een fijne positieve site krijgen waardoor we enigzins duidelijkheid weten te scheppen in het onbekende Inburgeren in Nederland.

Mocht je vragen of opmerkingen hebben, schroom niet en neem contact op met ons!

Geplaatst in Site nieuws | Reacties uitgeschakeld voor Nieuwe website