Hoe kinderen meertalig opgroeien (Как дети растут многоязычными)

Zoals ik heb beloofd hier de meest interessante momenten van het boek “Meertalig opgroeien” van Elke Montanari.

(перевод на русский ниже)

De prestige van de taal speelt een belangrijke rol. Als het kind Engels spreekt, dan voelt hij zich gesteund. Andere talen zoals Vietnamees of Oekraïns hebben minder prestige, zijn minder aanwezig in de Nederlandse cultuur. “Veel buitenlandse gezinnen krijgen op school te horen dat ze toch vooral het Nederlands bij voorkeur moeten geven, ook thuis. Omdat het kind anders een achterstand oploopt op school. Maar niemand beseft dat je het kind daarmee enorm te kort zou doen. Hoe kan mijn dochter zich handhaven in het Vietnamese deel van haar familie als ze het Vietnamees zou moeten opgeven? Tweetaligheid wordt vaak als een luxe-hobby gezien in plaats van als een onontkoombaar gegeven. ”

Als een ouder kan je beslissen in welke mate je je kind meertalig wil opvoeden? Is het genoeg om de taal zo ver te leren dat je de buitenlandse familie kunt begrijpen of wil je je kind leren schrijven en lezen in de betreffende taal?

Het belangrijkste wat ik van het hele boek heb geleerd: “Als de ouders toch met een kind een taal spreken, waarin ze niet zeker zichzelf zijn of fouten maken, kan het kind niet een taal goed leren. Dat is een slecht begin, zelfs het slechtste dat er is. Deze kinderen leren in de regel sneller en gemakkelijker Nederlands als ze over de taalkennis van het Turks, Marokkaans, Italiaans enzovoort beschikken die bij hun leeftijd horen en daarop verder kunnen bouwen.” De conclusie is dus dat kinderen weinig kunnen leren van een “krom” pratende ouder.

Een taalaanbod in de moedertaal moet rijk en gevarieerd zijn. Ik lees Lisa bijvoorbeeld Russische kinderboeken voor, we hebben Russische radio voor kinderen bijna altijd aan en ik zing Russische liedjes voor haar. “Kijk maar naar sommige Nederlandse gezinnen waarvan de ouders lager geschoold zijn en die weinig aan taalstimulans doen. Wat voor input krijgen de kinderen van het Nederlands? Weinig gevarieerd, veel lokaal dialect, veel straattaal.”

Over de taalontwikkeling:

De talen door elkaar gebruiken is “een situatie van voorbijgaande aard” voor de kinderen. Dat is een normale fase die elke tweetalige moet doorlopen. De ouders moeten dus consequent hun eigen taal gebruiken en niet plots van taal wisselen.
Kinderen spelen met de taal. “Juist op het moment dat het kind de talen nog leert, moet het de ruimte krijgen te experimenteren. En zoals ook bij het leren lopen, klimmen en fietsen, lukken pogingen niet altijd onmiddellijk: soms stoten de kinderen hun neus. Een kind dat het een paar keer is overkomen dat iemand zijn ‘creative spraakgebruik’ niet snapt, leert daarvan”

Logopedisten hebben in veel logopedie opleidingen niet vaak te maken met meertaligheid. Als ze horen dat het kind meertalig opgevoed is, dan zeggen ze vaak dat de taalontwikkeling wat achter kan lopen, de talen komen later tot ontwikkeling. Maar dat is niet waar! “Net zoals eentalige kinderen hebben de meeste meertalige kinderen geen problemen bij het leren praten”. Spraakontwikkelingsstoornissen hebben niks te maken met meertaligheid en moeten echt behandeld worden.

Natuurlijk het leren moet leuk zijn. “Voor kinderen is het een grote prikkel, een taal te leren, als ze merken, welke deuren ze daarmee kunnen openen. Het is spannend uit te vinden welke nieuwe werelden ze – door de taal – kunnen ontbreken; werelden die in het alledaagse leven met een taal onbekend zijn.”

—————————————————————————-

Как и обещала, хочу поделиться самым интересным из книги “Как дети растут многоязычными” берлинского лингвиста Монтанари в обработке для голландского читателя.

Рассматривается ситуация не-голландскоязычных родителей (родителя), живущих в Голландии. Под многоязычием понимается способность владеть более, чем одним языком (возможно, на разном уровне)).

Престиж иностранного языка играет важную роль. Если ребёнок говорит по-английски, то он чувствует поддержку со стороны общества, но другие языки менее престижны. Зачем Вам нужен этот вьетнамский или украинский? “Многим иностранным семьям советуют говорить с детьми дома на голландском, иначе ребёнок будет отставать в школе. Но никто не осознает, какой вред можно нанести подобным советом. Как моя дочь будет себя ощущать себя во вьетнамской части своей семьи, если мне нужно будет отказаться от вьетнамского? Многоязычие часто рассматривается как хобби люкс-класса, в то время как это неотъемлемая часть жизни”.

Как родитель вы можете выбрать, какой уровень своего родного языка вы хотите дать ребёнку. Достаточно ли ребёнку будет понимать своих родственников или вы хотите его научить читать и писать?

Самое важное, что я прочитала в этой книге – “Если родитель всё-таки решит говорить с ребёнком на языке, в котором он не уверен или делает ошибки, то ребёнок не сможет выучить этот язык хорошо. Это плохой старт, самый худший из возможных. Дети учат голландский проще и быстрее, если они уже владеют турецким (марроканским или итальянским) языком на хорошем уровне, соответствующем их возрасту, тогда они могут развивать речь дальше. Дети мало чему могут научиться от “коряво” говорящего родителя.”

Подача языка должна быть богатой и разнообразной. Что я делаю, например, сейчас – читаю Лизе детские книжки на русском, по понедельникам и вторникам (когда я не работаю) включаю русское радио и пою Лизе детские песенки. Ну и, конечно, говорю на русском. “Посмотрите на некоторые голландские семьи, где родители малообразованны и не занимаются стимулированием развития речи. Чему могут научиться их дети? Однообразной речи, местному диалекту и уличному сленгу.”

О развитии речи.

Смешивание языков на определённом этапе развития – это плодородная почва для развития речи. Это нормальная фаза развития для многоязычных детей. Но родители должны постоянно говорить на одном языке и не прыгать с одного языка на другой.

Дети играют с речью. “Именно на том этапе, когда ребёнок ещё учит язык, должно быть пространство для экспериментов. И также как во время обучения ходьбе, лазанью по деревьям и катанию на велосипеде, это не всегда получается с первого раза: иногда дети разбивают нос. Если же ребёнок несколько раз столкнулся с тем, что его “креативную речь” не понимают, он учится на этом.”

Логопеды часто не изучают во время учёбы многоязычие. Если они слышат, что ребёнок воспитывается в многоязычной семье, то они говорят, что отставание речи – это нормально, речь разовьётся позже. Но это не так! “Также как дети, говорящие на одном языке, многоязычные дети в большинстве своём не испытывают сложностей в развитии речи”. Отклонения в развитии речи не имеют ничего общего с многоязычием и должны подвергаться исследованию и лечению.

Ну и, конечно, освоение речи должно быть занимательным. “Для детей самой большой мотивацией для освоения языка является осознание, сколько дверей для них с помощью этого языка открывается. Это очень круто увидеть сколько миров открываются с помощью иностранного языка; миров, которые в повседневной жизни могут оставаться неизвестными.

Dit bericht is geplaatst in Anya Blog met de tags , . Bookmark de permalink.